نویسنده باید از جامعه قدرت، تشویق و انگیزه بگیرد

در ۲۹ام مهر ۱۳۹۷ استاد دانشگاه، نویسنده و پژوهشگر علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران گفت: خلق ادبی برای ادامه حیات و ترقی نیاز به بازخورد دارد، نویسنده باید از جامعه قدرت، تشویق و انگیزه بگیرد و محقق نشدن این امر عاملی در گسست ادبیات در کشور ماست.

به گزارش کتابونه؛ نوش آفرین انصاری اظهارداشت: از نظر ادبیات کودک در ۵۰سال گذشته خیلی پیشرفت کرده و این حوزه به قابلیت های بسیار خوبی دست یافته است. نویسندگان این حیطه بسیار خوب رشد می کنند.

انصاری افزود: اما آنچه در کنار رشد مثبت نویسنده مهم و حیاتی است، بحث تقویت باور به ادبیات کودک در نهادهای دولتی مثل آموزش و پرورش است و مشکل ما نبود همین باور است.

این بانوی نویسنده و پژوهشگر ادامه داد: نویسنده به عنوان خالق اثر باید از جامعه این حس را بگیرد که کتابش خوانده شده و همین مساله انگیزه ادامه کار او برای خلق ادبی شود و این در صورتی اتفاق می‌افتد که کتاب را به دست جامعه برسانیم و مشکل و گرفتاری اساسی ما در حال حاضر در این زمینه است.

دبیر شورای کتاب کودک، گفت: متاسفانه در حال حاضر این گسست در ادبیات ما وجود دارد، نویسندگان می نویسند اما کتابخانه ها و کتاب‌فروشی‌های ما خوب عمل نمی کنند و از سوی دیگر نگاه نظام آموزش و پرورش به ادبیات، دوستانه نیست، یعنی ادبیات را رقیب درس می داند نه مکمل و قدرت دهنده به درس.

انصاری افزود: براساس تحقیقات، مشخص شده که ادبیات چقدر می تواند زبان نوشتن و خلاقیت را تقویت کند، در جراید و رسانه ها کم بودن خلاقیت مطرح می شود، اما ریشه بسیاری از صحبت ها و مشکلات کلی که در مورد ادبیات مطرح می شود این است که کتاب باید در اختیار جامعه قرار بگیرد که نمی گیرد.

وی ادامه داد: کتاب باید در اختیار پدر و مادرها و وزارت آموزش و پرورش و کتابخانه های عمومی قرار گیرد و تمام این نهادها باید کمک کنند به اینکه کتاب در اختیار مردم قرار گیرد، در وهله اول این فرایند هم نیاز به بازنگری در کتابخانه های مدارس و قراردادن کتاب های با کیفیت در دسترس دانش آموزان داریم.

این استاد دانشگاه گفت: کودک در کنار درس خواندن باید بتواند به کتابخانه برود و در آنجا هویت و علاقه خاص خود را پیدا کند و کتاب را امانت بگیرد، اما می توان گفت که ما اصلا وارد بحث رشد کتابخانه‌های مدارس نشده ایم و این وضعیت انگیزه ای را برای نویسنده ایجاد نمی کند.

انصاری افزود: در کشورهای دیگر نویسنده ها به مدارس می‌روند و درباره کتاب‌های خود بعد از خواندن کتاب، با بچه ها صحبت می کنند، این مساله به کودک انگیزه می‌دهد که امیدوار باشد روزی نویسنده شود و به نویسنده هم در عین حال انگیزه می‌دهد که با کودک و مخاطبش به صورت حضوری صحبت می کند.

پژوهشگر علوم کتابداری گفت: به طور کلی می توان گفت وضعیت و انگیزه‌های تولید و خلق اثر ادبی بویژه در حیطه کودک خوب است اما در مجموع داریم این را با سیاست‌ های نادرست سرکوب می کنیم.

یک نگاه جامع به کودک در کشور لازم است

انصاری با توجه به اهمیت کودک و مطالعه درمورد او گفت: در ۲۰ سال اخیر در غرب روانشناسان، جامعه‌شناسان، انسان شناسان، متخصصین آموزش و پرورش و همه گروه هایی که با مباحث کودک سر و کار دارند به این نتیجه رسیده اند که یک جریان میان رشته ای و میان دانشی جدی در بحث کودک وجود دارد.

وی افزود: این تصمیم به مرور گرفته شد که کودک را مورد بررسی قرار دهند به این دلیل یک عنوان خلق شد که در دانشگاه‌ها نیز منابع آن تعریف شده است و حتی به آن مدرک می دهند به اسم «child study» که در فارسی به عنوان مطالعات کودکی ترجمه شده است و بهداشت، اقتصاد، فرهنگ، هنر و مباحث دیگر در آن مطرح است.

انصاری گفت: کاش می شد یک نگاه جامع از ابعاد مختلف نسبت به کودک داشته باشیم و بدانیم یک کودک در ایران چه وضعی نسبت به جامعه امروز دارد، این اتفاق باید توسط گروه‌های مختلف و کارشناسان صورت گیرد و نقش انجمن‌های علمی در این‌میان پررنگ است.

وی افزود: انجمن های علمی باید بخش مربوط به کودکی داشته باشند و برای این بخش ها یک شبکه ارتباطی تشکیل دهند تا مطالعات کودکی منسجم تر شود، مطالعاتی که درمورد جهان و ایران صورت می گیرد و تغییراتی که باید به دولت و سازمان‌های مردم نهاد پیشنهاد بدهیم و این بیشتر در قالب سازمان‌های مردم نهاد و نقش انجمن‌ها دیده می‌شود.

 

منبع: ایرنا

 

انتهای پیام/