انتشار کتاب “معنا، معرفت و دیگری در فلسفه دیویدسن”

در ۱۶ام مهر ۱۳۹۷ کتاب «معنا، معرفت و دیگری در فلسفه دیویدسن» ترجمه محمدرضا اسمخانی، کندوکاوی فلسفی در سرچشمه های (معنا) و (معرفت ) و نسبت این دو با 'دیگری' با تمرکز برآثار دانلد دیویدسن، فیلسوف پراگمانیست تحلیلی معاصر است.

بخش تالیفی کتاب «معنا، معرفت و دیگری در فلسفه دیویدسن» از خاستگاه فلسفه دانلد دیویدسن، یعنی «نظریه تفسیر» آغاز می شود و به بحث درباره آموزه «اینتر سوبژ کتیوینه» (کاوش و پژوهش هستی هویت انسانی و شناخت ملزومات و امکانات ونیازهای آن) خاتمه می یابد.

فصول میانی این کتاب نیز مواضع دیویدسن در باب «صدق»، «عقلانیت»، «ذهن» و «باور» را ترسیم می کنند، بخش ترجمه هم به مقایسه دیویدسن با سه فیلسوف شاخص اروپایی هایدگر، گادامر و دریدا می پردازد تا مبادی و غایات فلسفه اش وضوح بیشتری یابند.

معرفت بدون بنیادهای متمایز، معانی بدون بازنمودهای ذهنی، صدق تعریف ناپذیر، ذهن غیرآینه ای، زبان به منزله «اندام ادراک گزاره ای»، تفکر عاری از دوگانه شاکله -محتوا، کثرت گرایی بدون نسبی گرایی، سوژه غیر خودمختار، مفاهمه زبانی فارغ از قراردادها و تاریخیت فهم از مهم ترین ایده های فلسفی دیویدسن هستند که در این کتاب در مرکز توجه و تحلیل قرار دارند.

این کتاب در دو بخش و ۴۶۴ صفحه ترجمه و از سوی انتشارات ققنوس به تازگی روانه بازار نشر شده است.

دانلد هربرت دیوید سن در مارس ۱۹۱۷ در شهر اسپرینگفیلد از ایالت ماساچوست آمریکا متولد شد و در اوت ۲۰۰۳ بر اثر ایست قلبی ناشی از عمل زانو در شهر برکلی کالیفرنیا چشم از جهان فروبست، او سه بار ازدواج کرد، ازدواج سوم او با مارشا کول که خود در حوزه روانکاوی فعال بود به همکاری فکری شان نیز انجامید.

دیویدسن در سال ۱۹۳۹ با مدرک کارشناسی از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد، حوزه علایق اولیه وی ادبیات تطبیقی و آثار کلاسیک بود و در این دوران از حیث فلسفی تحت تاثیر «ای.ان.وایتهد» قرار داشت که این تاثیر بیشتر به سبب خصلت متافیزیکی آثار این فیلسوف تاریخ اندیش و همسازی ایده هایش با «تاریخ فکر» بود.
وی بلافاصله دوران تحصیلات تکمیلی خود را در فلسفه کلاسیک آغاز کرد و با وقفه ای چند ساله به خاطر جنگ جهانی دوم، به کارش در این رشته ادامه داد.

در کتاب «معنا، معرفت و دیگری در فلسفه دیویدسن» درباره این فیلسوف امریکایی آمده است: «آنچه دیویدسن می طلبد ارائه تصویری یکپارچه از کنشگر انسانی یا موجود ذهن مند است و آنچه جستجو می کند به آرمانی شبیه است که دیوید هیوم در «علم انسان» خود می جست، یعنی شرحی نظام مند از زبان، اندیشه و کنش انسانی؛ مولفه هایی که دقیقا اجزای اصلی انسان شناسی فلسفی دیویدسن را شکل می دهند…»

 

منیع: ایرنا

 

انتهای پیام/